Jeszcze poczekajmy, jeszcze się nie spieszmy...

Zakochanie to woda, która niektórych zalewa wzburzoną falą, ochładzając zmysły i sprawiając, że na chwilę zmartwychwstają w nich nowe uczucia. Słońce egoizmu praży ich ciała i powoli schną, jeszcze zauroczeni tym nowym doznaniem, które w nich uderzyło. Miłość to woda, w którą można wpaść i nauczyć się cudu oddychania pod nią bez używania aparatury. Jeśli boisz się wejść do tej wody, nigdy nie dowiesz się co to miłość. Każdy dzień z miłością sprawia, że jesteś coraz dalej od brzegu i w pewnym momencie nie masz już szansy powrotu. Stoisz na środku oceanu z tą drugą osobą i czujesz się dobrze, ponieważ wiesz, że mimo własnych słabości przetrwacie wszystko. Jeśli jednak byłeś jedynie osobą stojącą na brzegu, której fala pogwałciła zmysły, nigdy nie poznasz czym jest miłość. Miłość to wsparcie, gdy już nie ma co jeść i gdy nasze umysły najchętniej zjadłyby siebie nawzajem. Wtedy miłość nie atakuje, lecz sprawia, że płyniemy dalej, aby znaleźć rozwiązanie. Jeśli jednak popełniamy błędy, nie ma sensu zawracać, bo brzeg jest zbyt daleko, a można znaleźć wszystko co trzeba by los się odmienił. Czasami zło zarzuca na człowieka swoje sidła i dusi węzłem gordyjskim na szyi. Wydaje się, że nic już nie może tego zmienić, że jest sens tylko umrzeć dla swojego dobra. Wtedy jednak woda daje spokój, miłość sprawia, że masz siłę płynąć. Przypominasz sobie, że sam tu wszedłeś, bo kiedyś miałeś ku temu powód, kiedyś dawała Ci ona radość. Zawsze możemy cofnąć się i znów być gdzieś na początku, możemy popłynąć wstecz, jeśli tylko chcemy. Ale to miłość sprawia, że człowiek chce - jeśli nie ma chęci, nie ma miłości. 

A kiedy ona Cię kochać przestanie...

***

To zło

ogromem czarnych skrzydeł 

rozpiętych na moim niebie

dusi oczy barwą dni

nie pozwala twarzom przechodni pozbyć się

dawnych wspomnień

wyszeptało uliczkom całą mnie

abym odnajdywała tam ciepło

które rozbryzguje na dłoniach egoizmu

krople nadziei

lecz one tam pozostaną

będziesz musiał wytrzeć je w swoje ciało

które oplotło się obłudą

wczorajszych poranków

***